Cieszę się jak dziecko za każdym razem, kiedy uda mi się zrealizować jakiś pomysł, który od dawna siedział mi w głowie. Na co dzień tego czasu na tworzenie dla siebie jest mało (lub wcale), więc znowu wykorzystałam kawałek urlopu, żeby na spokojnie, bez pośpiechu zrobić coś dla swojego dziecka. To "Coś" miało być częścią prezentu urodzinowego dla naszego dwulatka, więc sprawa była poważna, a czas gonił. Na szczęście miałam przy boku swoją Mamę, której bogate doświadczenie krawieckie i matematyczny umysł pozwoliły na szycie bez żadnego gotowego szablonu oraz poratowały w chwilach kryzysu.

Pomysł na wygląd tipi jakoś sam wyklarował mi się w głowie. Chciałam, żeby był w miarę uniwersalny i stonowany, najlepiej biały/ kremowy, ale jednocześnie żeby miał jakiś charakterystyczny motyw, najlepiej trochę w indiańskich klimatach. Kupiłam więc biały materiał i farby do tkanin z przekonaniem, że sama najlepiej zrobię to, co mi chodzi po głowie. Wybór kolorów był łatwy: niebieski i żółty to barwy najczęściej pojawiające się wśród rzeczy Kuby, czerwone akcenty nadają bardziej indiańskiego charakteru i też nawiązują do drewnianych zabawek Kubusia, które najczęściej są w kolorze jasnego drewna i czerwieni. Więc kiedy Kuba doczeka się w końcu swojego pokoju, to raczej nie grozi nam totalny misz-masz kolorystyczny. Nad samymi wzorami głowiłam się najdłużej. Pomysłów jak zwykle mnóstwo (a czerpałam je u źródła wyszukując różne oryginalne indiańskie motywy), tylko jak je przenieść na materiał i uniknąć efektu przeładowania? W rezultacie malowałam (a właściwie stemplowałam) tipi na dwie tury, bo bałam się, żeby nie przegiąć z wzorami. Chyba wyszło w sam raz, jak myślicie?

W niepogodę ratujemy się tak... wierzcie mi: w tak podświetlonym tipi można spokojnie przeżyć nawet najbardziej dołującą jesienną pogodę.

A na koniec "Akuku" czyli radość małego jubilata z urodzinowej niespodzianki. Wyobraźcie sobie tylko jak szybko biegł w stronę tipi, kiedy zobaczył je rozłożone w salonie w swój urodzinowy poranek...

Wiem, że wiele z Was czeka na tutorial i wskazówki jak zrobić takie tipi. Kiedy pokazałam je na Instagramie, nie spodziewałam się, że spodoba się aż tak bardzo i aż tylu ludziom. Dzięki wielkie za wszystkie miłe słowa! O samym procesie tworzenia tipi będzie kolejny post, bo potrzebuję jeszcze trochę czasu, żeby go dobrze przygotować. Myślę, że realny termin kolejnego posta to poniedziałek/ wtorek, więc bądźcie czujni!

Co porabia? Ano szyje! Ale że urlop* to urlop, to szyłam w końcu coś dla swojego dziecka, a nie dla cudzych. 

*urlopem w tym kontekście nazwano kilka dni u rodziców Gu, podczas których Kuba mógł wyszaleć się do woli w ogrodzie dziadków, nacieszyć się nimi i vice versa (tzn. oni mogli się nacieszyć nim i... wyszaleć biegając za tym małym huraganem)

Uszyłam więc pościel dla swojego synka i powiem szczerze, że troszkę mu jej zazdroszczę. Ale najbardziej to się cieszę, że w końcu miałam czas, żeby uszyć coś dla niego i to coś innego, niż robię na co dzień.

Pościel jest dwustronna; na jednej stronie są miętowe trójkąty, na drugiej turkusowy chevron, a wszystko podkreślone kontrastową żółtą wypustką, która dodaje charakteru całej pościeli. Dumna jestem ogromnie ze swojego dzieła, tym bardziej, że to moja pierwsza próba z wszywaniem wypustki. Ale jak się okazało, dla chcącego nic trudnego!

Zanim jednak pokażę Wam pościel w całej okazałości, najpierw obiecane zdjęcia wiszącej chmurki nad łóżeczkiem Kuby.

 

 Nowa pościel wspaniale komponuje się z wzorami i kolorami na kocyku.

 Pościel jest dwustronna, więc wygląd łóżeczka można bardzo łatwo zmienić odwracając tylko kołderkę i poduszkę (a ja bardzo lubię częste zmiany).

Kilka tygodni temu kreatywny konkurs organizowany przez Cotton Ball Lights zmobilizował mnie do zrealizowania kolejnego projektu, który miałam już w głowie od jakiegoś czasu. Po uszyciu pierwszych sweterkowych poduszek chmurek przyszedł czas na wiszącą chmurkę dającą kolorowy deszcz. Zadaniem konkursowym było kreatywne wykorzystanie kulek. Ja wzięłam na warsztat różnokolorowe filcowe kulki, których używam do ozdabiania koron moim swetrowym poduszkom sowom. Deszczowa chmurka spodobała się nie tylko mnie, ale i konkursowemu jury, bo zdobyłam z nią wyróżnienie w konkursie. A prawda, że ładnie komponuje się z kolorową girlandą świetlną Cotton Ball Lights?

Jeśli już o chmurach mowa, odkąd zrobiłam pierwsze trzy poduszki chmurki na targi pod koniec maja, regularnie dostaję maile z zamówieniami. Realizuję je na bieżąco, a nowych chmurek do sklepu nawet nie mam kiedy zrobić. Dodałam więc do sklepu chmurki z opcją na zamówienie. Nie oznacza to natomiast, że odchodzę od swojego założenia, że robię tylko pojedyncze sztuki i niepowtarzalne egzemplarze. Każda chmurka i tak wychodzi inna, bo nawet jeśli są robione na bazie tego samego wykroju, to każdy sweter jest inny, inaczej się naciąga, ma inny splot i odcień. I właśnie to można dzisiaj zobaczyć na zdjęciach kilku wybranych chmurek, które do tej pory uszyłam.

Na zamówienie zrobiłam chmurkę w bardziej chłopięcym wydaniu, czyli z niebieskimi rumieńcami.

To zdjęcie dobrze obrazuje to, że każda chmurka jest niepowtarzalna :)

 Dwie chmurki zapakowane w taki własnoręcznie ostemplowany papier pojechały do siostrzyczki i braciszka.

Dla zainteresowanych praktycznymi informacjami: wszystkie poduszki chmurki Gu uszyte są ze swetrów, dzięki czemu są bardzo miłe w dotyku. Wypełnienie jest antyalergiczne, a ja przykładam dużą wagę do tego, żeby poduszki były wypchane maksymalnie, tak żeby po jakimś czasie użytkowania nie straciły dużo na objętości. Teoretycznie można je prać w pralce, najbezpieczniej w 30 stopniach, choć pewnie i 40 stopni nie zaszkodzi. Radziłabym tylko, żeby ustawić wirowanie na odrobinę mniejsze. 

Chmurki w różnych rozmiarach i kształtach można zamówić przez mój sklep internetowy, tutaj: www.gu-tworzy.pl lub pisząc maila na aga@gu-tworzy.pl Cóż jeszcze dodać... może to, że naprawdę bardzo lubię je robić i to, że moje poduchy znajdują nowe domy niezmiennie sprawia mi ogromną radość :)

W planach mam zrobienie nowych chmurek w pastelowych kolorach, ale nie wiem kiedy mi się to uda (choć swetry już mam). No chyba, że ktoś takiej właśnie zapragnie, a wtedy zabiorę się od razu do dzieła!

Kto powiedział, że jesień nie może być pastelowa? No dobra, muszę przyznać, że sama kupując te kubki dwa lata temu pomyślałam, że to dziwny wybór kolorów do jesiennej kolekcji. Kojarzyły mi się wyłącznie wiosennie. Za to teraz nie widzę w tym już nic dziwnego. Mało tego, teraz wraz z początkiem jesieni instynktownie sięgam po wrzosowe odcienie i tak dobrze komponującą się z nimi miętę i biel.

Kącik mojego synka pokazywałam już tutaj i od tego czasu dużo się nie zmieniło w kwestii wystroju. Właściwie to z nowości pojawiła się tylko girlanda Cotton Ball Lights, która wprowadziła więcej koloru... i mnóstwo radochy u Kubusia :) No nie powiem, na mnie też działa bardzo pozytywnie. Z tymi kulkami to w ogóle taka historia, że postanowiłam spróbować zrobić je sama. Taki tam projekt DIY. Ale wcale nie mały. Kupiłam małe baloniki na wodę, klej wikol i gotowy przewód do girlandy, a od Mamy pożyczyłam dużo nici w przeróżnych kolorach. Dobrych kilka wieczorów spędziłam na oklejaniu małych baloników nićmi i skończyłam chyba na 15 kulkach (choć bardziej przypominały kształtem jaja). Z własnego doświadczenia mogę Wam powiedzieć, że zrobienie ładnych, równych kulek jest bardzo trudne i daleko im do oryginalnych cotton balls (na pewno dla początkującego, bo jak się nabierze wprawy to może i się da). Ale skoro poświęciłam już tyle czasu na robienie kulek, to postanowiłam je mimo wszystko powiesić nad łóżeczkiem Kuby. Pomimo nierówności wyglądały całkiem fajnie, zwłaszcza gdy się je zaświeciło. I tak wisiały sobie spokojnie dobrych kilka tygodni, a mój synek rósł i rósł i rósł... Aż pewnego dnia, chwilę po tym jak położyłam go w łóżeczku na drzemkę, usłyszałam, że podejrzanie zbyt dobrze się bawi zamiast zasypiać. Faktycznie, zabawa była przednia, bo dostał w swoje łapki dolny sznur girlandy i strącał teraz po kolei kolejne kulki. I niestety - oblały test wytrzymałości Kuby i skończyły swój żywot jako mokre lub pomięte flaki... Zostały jednak godnie zastąpione przez dokupione na sztuki kulki, które wiszą teraz wyżej i póki co są bezpieczne. Zobaczymy na jak długo :)

 Skoczna żyrafa, którą dostałam dobrych kilka lat temu na urodziny, obok obrazek z kolorowymi kotami prosto z Chorwacji i dwa zwierzaki o dzianinowym splocie (zajączka uszyłam ja).

W tym miejscu chciałam się pochwalić kilkoma naprawdę świetnymi, niepowtarzalnymi zabawkami, które są ulubieńcami nie tylko najmłodszego domownika. A tak naprawdę to chciałam pochwalić trzy bardzo zdolne dziewczyny (być może znane Wam już z ich własnych blogów), które zrobiły je własnoręcznie. Żyrafa, zebra i filcowe pojazdy pojawiły się w naszym domu w ciągu ostatnich kilku miesięcy, ale dopiero dzisiaj przedstawiam je razem w jednym poście. 

A więc proszę Państwa, oto Żyrafa:

 Żyrafę na szydełku zrobiła Sylwia z bloga Mademyself w ramach wymianki za swetrowego kota.

Zebrę na drutach zrobiła specjalnie dla nas Paulina z bloga Groszkowo mi.

A samolot i samochód z filcu dostaliśmy od Hally z bloga By cieszyć się życiem (tutaj jej wpis o naszych pojazdach). W zamian pojechał do niej duży fioletowy kot w paski (zerknijcie tutaj na świetne zdjęcia kota w parku).

Bardzo bardzo bardzo gorąco zachęcam do odwiedzenia blogów dziewczyn. A Wam moje drogie, jeszcze raz dziękuję za te zabawki zrobione z sercem. To naprawdę czuć za każdym razem jak się je bierze do ręki.