Mam coraz więcej pomysłów na zwierzakowe tworzenie. Niedługo planuję zrobić żyrafę, myślałam też o jeżu. Może podsuniecie jakieś swoje pomysły?

Małe niebieskie domki znalazłam przypadkiem w Nordicu jeszcze na początku grudnia. Weszłam do sklepu po upatrzone wcześniej wazony, miałam załatwić zakupy szybko i sprawnie, ale zaglądnęłam jeszcze na piętro. A tam stały sobie one. Dwa ostatnie domki - chyba po prostu czekały na mnie. Zimą mieszkały na półce w sypialni razem z sową, a po Świętach zawisły na gałązkach modrzewia i zdobią naszą ulubioną niebieską komodę. A skoro to domki dla ptaków, to musiałam dorobić do nich mieszkańców. Tak mi się spodobało haftowanie ptasich zawieszek, że wymyśliłam sobie, że zrobię jeszcze poduszkę z motywem jednego z ptaków. No i w zeszłym tygodniu w końcu ją zrobiłam. Uwielbiam takie tradycyjne skandynawskie motywy. Udało mi się znaleźć książkę z różnymi ładnymi wzorami, więc na tym jednym projekcie na pewno nie poprzestanę. 

Motyw z podobnymi ptakami mamy też na zasłonach i bieżniku, który powstał po ich obcięciu.

Na kanapie też niebiesko. Duże niebieskie poduchy to tak naprawdę część kanapy, ale fajne jest w nich to, że nie są na stałe do niej przytwierdzone, tylko są luzem. Dzięki temu można im też zmieniać poszewki, przez co kanapa co chwilę wygląda inaczej. Akurat te poszewki uszyła mi Mama z jakiejś pojedynczej zasłony kupionej kiedyś w Obi chyba za 4 zł.

A nad kanapą ramki ze zdjęciami też w tonacji niebieskiej, choć nie wybierane akurat pod tym kątem :) Środkowa ramka to nasza zdobycz z podróży do Maroka. Znaleźliśmy ją w warsztacie pewnego miejscowego stolarza. Jeśli dobrze zrozumiałam to chyba jest z drzewa oliwnego. W każdym razie pachniała pięknie jeszcze długo po powrocie.

...i sówka z serduszkiem

Pozdrawiam ciepło,

Gu

Z kotami jest chyba tak, że albo się je uwielbia, albo nie lubi. Ale są wyjątki. Już kilka osób powiedziało mi, że generalnie nie przepada za kotami, ale moje koty są fajne. Może dlatego, że nie miauczą głośno, nie włóczą się po nocach, nie przynoszą do domu upolowanych myszy, tylko są zawsze uśmiechnięte i gotowe do przytulania. Pierwszego kota-poduszkę zrobiłam w prezencie dla mojej siostry, a ona od razu ochrzciła go Kulkotem (bo taki okrągły jak kulka). I tak zaczęła się moja przygoda z kotami.

 Kulkot i jego właścicielka

Gu