Moi Drodzy, już od dawna chciałam podarować Wam coś od siebie. Okazji jest mnóstwo: mój sklep www.gu-tworzy.pl w grudniu obchodził równy rok istnienia w sieci, sklepowy fanpage na Facebooku jakiś czas temu przekroczył liczbę 2000 polubień, mojemu blogowi końcem stycznia stuknęły dwa lata, a ja przez cały ten czas doświadczyłam taaakie mnóstwo pozytywnych emocji dzięki temu, że tu sobie wirtualnie egzystuję, dzielę się z Wami moim domowym światem i codziennie pukam też do blogowych drzwi wielu z Was. Ale to wszystko tylko preteksty. Co tu dużo gadać - lubię Was i lubię dawać prezenty :) Zapraszam Was więc na chmurkowy konkurs sponsorowany przez mój własny sklep, w którym nagrodą jest wisząca swetrowa chmurka zrobiona moimi własnymi rękami.

Zasady zabawy prezentują się następująco:

Zwycięzca konkursu zostanie wyłoniony na podstawie odpowiedzi na pytanie: "Komu podarował(a)byś taką wiszącą chmurkę?" Ciekawa jestem po prostu do kogo mogłyby powędrować takie chmurki ode mnie, gdzie zamieszkać, w jakim miejscu itd. Sama mogę Wam powiedzieć, że pierwsza chmurka, którą uszyłam, została z nami i ciągle wisi nad łóżeczkiem mojego synka. A już za trzy miesiące najprawdopodobniej zmieni miejsce i zawiśnie nad białą kołyską naszego nowego członka rodziny :)

Konkurs będzie prowadzony równolegle na blogu, facebooku sklepowym Gu (facebook.com/gutworzy) i instagramie (@gutworzy). Wybierzcie proszę jeden z tych kanałów i tam udzielcie odpowiedzi:

Dla uczestników konkursu na blogu: napiszcie w komentarzu pod tym postem odpowiedź na pytanie konkursowe (anonimowi użytkownicy również mile widziani, tylko proszę pamiętajcie o podpisaniu się adresem mailowym). Jeśli macie bloga, udostępnijcie na nim powyższe zdjęcie z linkiem do tego wpisu. Będzie mi miło, jeśli polubicie też fanpage Gu i fanpage mojego bloga.

Dla uczestników na Facebooku: napiszcie w komentarzu pod konkursowym wpisem na FB (TUTAJ) odpowiedź na pytanie konkursowe i udostępnijcie publicznie zdjęcie na FB. Będzie mi miło, jeśli polubicie też fanpage Gu i fanpage mojego bloga.

Dla uczestników na Instagramie: napiszcie w komentarzu pod konkursowym zdjęciem odpowiedź na pytanie, udostępnijcie zdjęcie na swoim IG i oznaczcie @gutworzy #konkursgu. 

Czekam więc z niecierpliwością na Wasze odpowiedzi. A tymczasem, w oczekiwaniu na wyniki, zapraszam do odwiedzin sklepu i buszowania wśród nowości. Na początek jednak kilka inspiracji z wiszącymi chmurkami w roli głównej:

Chmurka w takiej wersji kolorystycznej dostępna jest TUTAJ

A taka chmurka z deszczem w radosnych barwach - TUTAJ

A jeśli ciągle Wam mało lub chcecie zobaczyć trochę więcej tego, co można u mnie kupić, zapraszam na prezentację kilku nowości. Na pierwszy ogień idą poduszki chmurki, których wyjątkowo uszyłam teraz więcej. Zwykle szyję je zamówienie, a teraz można od razu zobaczyć jak wyglądają i przebierać do woli wśród różnych kształtów, kolorów i rozmiarów. Pokażę Wam tylko kilka moich ulubionych, które uszyłam z tak wyjątkowo miłych w dotyku swetrów, że sama ciągle się zastanawiam, którą z nich by tu sobie zostawić...

Szara poduszka chmurka - TUTAJ

Błękitna poduszka chmurka - TUTAJ

Swetrowa poduszka chmurka - TUTAJ

Duża szara poduszka chmurka - TUTAJ

A teraz przedstawię Wam kilku nowych członków rozrastającej się rodziny swetrowych zwierzaków. To nie są wszyscy, reszta do zobaczenia w sklepie.

Różowo-szary kot - TUTAJ

Beżowy pies o pasiastych uszach - TUTAJ

Żółty kot z kieszonką na różności - TUTAJ

Zielona sowa w koronie - TUTAJ

Kot w wiosenne paski - TUTAJ 

Zielona królewna sówka - TUTAJ (obecnie dostępna na zamówienie)

Brzoskwiniowa sówka z haftem - TUTAJ

Multikolorowy kot - TUTAJ

Mega fioletowy kot - TUTAJ

I na koniec proszę o ciepłe przywitanie dla całkiem nowego zwierzaka w rodzinie - liska. Jest na razie jedynakiem, ale wykroje na jego braci są już gotowe, więc możecie się niedługo spodziewać powiększonej lisiej rodziny.

Czerwony lisek - TUTAJ

Jeż grzechocze - przynajmniej ten, którego wydziergałam na szydełku podczas przymusowego całodniowego leżenia któregoś styczniowego dnia. Nie ukrywam - bezpośrednią inspiracją był jeż Sebry (dla niezorientowanych - duńska marka oferująca przepiękne meble, dekoracje i zabawki dla dzieci, w tym właśnie sporo robionych na szydełku). Postanowiłam, że spróbuję takiego jeża zrobić sama tylko na podstawie zdjęcia, no i chyba się udało. Jeżyk czeka sobie spokojnie na narodziny naszego Maleństwa, a Kuba opiekuje się nim i dba o to, by do tego czasu nie czuł się samotny.

Styczniowy urlop wykorzystałam w typowy dla mnie sposób - robiąc coś dla swoich dzieci. I nie mam tu na myśli tylko nieograniczonych czasowo zabaw w budowanie torów czy parkowanie pojazdów budowy z synem pierwszym czy znajdowanie czasu na odpoczynek i wyczuwanie coraz mocniejszych kopniaków syna drugiego. W końcu miałam czas zrobić faktyczne materialne "coś" dla moich Chłopaków. Wolne chwile spędzałam więc z szydełkiem w ręku w takich oto odlotowych klimatach:

Szydełkowy samolot-grzechotka nieprędko trafi w łapki najmłodszego z Chłopaków, bo po pierwsze: wyszedł trochę za duży i za ciężki jak na grzechotkę dla niemowlaka (tak to jest jak się dzierga coś zupełnie bez szablonu, choć nie powiem - dumna jestem, że potrafiłam go zrobić sama bez żadnych pomocy). Po drugie, dokładnie z tych samych powodów, dwa starsze Chłopaki mogą nie chcieć go oddać. Okazało się bowiem, że samolot ma idealną wielkość i obciążenie do tego, żeby latać po całym mieszkaniu ku uciesze Kuby i jego Taty.

Szydełkowe balony to trochę większy i bardziej pracochłonny projekt, więc na razie pokazuję tylko efekty mojej dotychczasowej pracy. Czy powstanie z nich girlanda do pokoju Chłopaków czy mobil nad łóżeczko - tego jeszcze nie wiem. Wiem natomiast, że przynajmniej jeden balon będzie musiał być w zasięgu Kuby, który już teraz urządza balonowe loty swoim ludzikom z Lego.

PS. To jeszcze nie wszystko - szykujcie się na kolejny post z cyklu "Matka szydełkuje na urlopie" już za dwa dni.

Uściski i uśmiechy dla wszystkich, którzy tu zaglądają :)

Gu

Prezenty choinkowe w styczniu? Czemu nie! Jak dla mnie pomysł bardzo wpisuje się w ideę świętowania Bożego Narodzenia jeszcze w nowym roku. Szczerze mówiąc, nawet bardziej się cieszę, że Karolina tak wymyśliła swoją zabawę, żeby prezenty można zrobić po Świętach, bo w przeciwnym razie nie byłoby szans, żebym mogła w niej wziąć udział. A tak, po całym grudniowym około-sklepowym zamieszaniu, mogłam jednego wieczoru usiąść i nigdzie się nie spiesząc zrobić na spokojnie prezenty dla innych koleżanek blogerek. Na tym właśnie polegała zabawa Santa Blogger - każda z nas miała przygotować dla wszystkich pozostałych dziewczyn (z danej grupy - chętnych było tyle, że trzeba było się podzielić na dwie mniejsze grupy) jakieś drobne prezenty odzwierciedlające ich styl, bloga czy twórczość. W rezultacie każda z nas dostała paczkę wypełnioną po brzegi unikatowymi ręcznie robionymi prezentami i... miała okazję lepiej poznać ich autorki oraz ich miejsca w sieci. A teraz sami zobaczcie jak zadomowiły się u mnie otrzymane od dziewczyn prezenty...

Jeśli chcecie dowiedzieć się czegoś więcej o dziewczynach to zapraszam na ich blogi, a także do tego wpisu Karoliny, gdzie przedstawione zostały wszystkie uczestniczki zabawy (z obu grup) i ich podarunki. Można znaleźć trochę inspiracji na własnoręcznie wykonane prezenty lub... namiary na sklepy i blogi ich autorek, które na pewno chętnie wykonają coś takiego na zamówienie :)

Wszystkim dziewczynom z grupy drugiej, a szczególnie Karolinie bardzo dziękuję za wspólną zabawę. Przygotowywanie upominków dla Was sprawiło mi wielką frajdę, a przy rozpakowywaniu paczki z prezentami uśmiech mi z twarzy nie schodził :)

W tym połączeniu kolorystycznym zakochałam się od pierwszego wejrzenia, czyli w momencie kiedy tylko postawiłam w salonie drabinę z naszym tegorocznym kalendarzem adwentowym. Mięta doskonale odświeża opatrzone już czasem świąteczne czerwone akcenty. Choć mnie osobiście nie miały się jeszcze kiedy znudzić (czerwony gości u nas na Święta dopiero od trzech lat - w moim rodzinnym domu takich "kolorystycznych" tradycji nie było), chciałam w tym roku spróbować czegoś nieco innego. Nie było trudno, w końcu mięty u mnie pod dostatkiem! A jak ciekawie pozmieniały się przy tym poszczególne pomieszczenia... np. w pastelowej jadalni wystarczyło wymienić tylko jedno krzesło i zawiesić na półeczce inne kubki, żeby zyskać całkiem nowe miejsce. Zapraszam na spacer do naszym (ciągle!) świątecznie przystrojonym mieszkaniu...

PS. Wiem, że z publikacją tego posta w ogóle nie wstrzeliłam się w panujące w blogosferze "trendy", bo mam wrażenie, że wszyscy dookoła już porozbierali swoje choinki i zapomnieli o Świętach. Co tam, ja w każdym razie nie :) My ciągle świętujemy, a zaledwie kilka dni temu urządzaliśmy u nas coroczne kolędowanie (rok temu nawet co nieco tutaj pokazałam). Choinka też ma się dobrze i pewnie tradycyjnie jak co roku dotrwa aż do samego końca stycznia. Powiedzcie, bo ciekawa jestem, czy ktoś tutaj też tak jeszcze robi czy jestem już ostatnim dinozaurem? :)