Kalendarze adwentowe znamy i lubimy od lat, ale świeczniki adwentowe?

To kolejna tradycja, którą zaszczepiłam u nas w domu lata temu. Owszem, stopniowe zapalanie czterech świec znałam z kontekstu kościelnego, ale w “zwykłych” domach nigdy czegoś takiego nie spotkałam, dopóki nie zaczęłam trafiać na skandynawskie blogi wnętrzarskie.

W Skandynawii świecznik adwentowy na cztery świece to niemal obowiązkowy element nie tylko wystroju, ale i rodzinnej tradycji. A jako że mnie jest bardzo blisko sercem do Skandynawii - nie tylko estetycznie - ale też w ich podejściu do natury i celebrowania małych rzeczy - połączyłam obie te tradycje w jedną, naszą.

Co roku przygotowuję świecznik adwentowy na cztery świece - czasem w formie wianka, czasem nie - i w każdą niedzielę Adwentu zapalamy po jednej kolejnej świecy przy niedzielnym śniadaniu, obiedzie i kolacji.

Tym samym mam też “załatwione” cztery karteczki z zadaniami w kalendarzu adwentowym.

Przy świecznikach adwentowych - tak jak i przy kalendarzach - można wyżyć się artystycznie. Pokażę Ci teraz kilka zdjęć z mojego archiwum, a może zainspirujesz się i przeniesiesz coś na swój grunt. 

Zobaczysz zaraz, że nawet w perspektywie pierwszej niedzieli Adwentu za 2 dni - ZDĄŻYSZ! Wcale nie trzeba wiele...

Najprostszy świecznik adwentowy

Pomysł, na który wpadłam lata temu, eksploatowałam co roku na wszelkie sposoby.

Wystarczą tak naprawdę:

• cztery kubeczki/ filiżanki / doniczki

• cztery grube świece

i to by było na tyle

Owszem, można jeszcze się pobawić i dodać jakąś tacę (fun fact: ta “taca” to tak naprawdę półka od mojej drabiny, którą mogłaś zobaczyć ostatnio w roli kalendarza adwentowego)

Do doniczek itp. można włożyć na cienkie świece stołowe

W tym wypadku trzeba tylko jakoś je zamocować. Przez kilka lat stosowałam tą samą wyciętą już gąbkę florystyczną, ale teraz już zdecydowanie zniechęcam do kupowania i stosowania gąbki. (To jeden z największych plastikowych syfów na świecie. Serio, nie przykładajmy ręki do tego.)

Zamiast gąbki można użyć jakiegoś innego wypełniacza - choćby piasku czy ziemi do roślin, a wierzch przykryć szyszkami modrzewia czy mchem.

 

Gotowy świecznik na 4 świece 

Zawsze można też użyć gotowej bazy świecznika (moja oczywiście z OLX), włożyć świecie, ozdobić jakimiś delikatnymi ozdobami. Jeśli chcesz, możesz też poszukać metalowych zawieszek z numerkami w sklepach internetowych ze skandynawskimi markami.

 

Świecznik w formie wianka 

Od dwóch lat robię świeczniki adwentowe w formie wianka, który stoi potem przez cały grudzień na naszym stole. Tym razem też już zakupiłam na giełdzie kwiatowej dwie wiązki drobnego pachnącego eukaliptusa z tą myślą. Jeśli chciałabyś zobaczyć jak robię taki wianek, a może nawet zrobić go ze mną - możesz wrócić do zapisu mojego zeszłorocznego live.

Znajdziesz go tutaj.

 

Szukasz pomysłów na świąteczne dekoracje?

Wiem jak jest :) Choćby się miało ze sto pięćdziesiąt różnych ozdób, to i tak co roku ręce się rwą, żeby sobie coś "twórczo podziabać" przed Świętami. Przynajmniej ja tak mam! I coś czuję, że jeśli Ty tu jesteś, to masz podobnie.

Może pamiętasz moje dziergane mini rękawiczki sprzed 7 lat, z których zrobiłam kalendarz adwentowy dla moich dzieci?

 Jest od tego czasu niezmiennie w użyciu - tylko miejsce zawieszenia się czasem zmienia. Pomimo tego, że dzieci rosną - girlanda rękawiczkowa się z nami nie rozstaje. Ba! Wyszła z pokoju dziecięcego i wkroczyła na salony, gdzie zrobi naszą wspólną przestrzeń. Jest taką najbardziej NASZĄ sentymentalną dekoracją na Adwent i cały okres świąteczny, o którą chłopcy dopytują już od wakacji.

Dla mnie osobiście to też ważny projekt, bo na tych rękawiczkach wyćwiczyłam się w dzierganiu na drutach (po zaledwie miesiącu od nauczenia się pierwszych oczek). Gdyby nie one, nie uwierzyłabym, że umiem i że jestem w stanie zrobić dla całej rodziny kolorowe wzorzyste czapki czy... wymarzony mięciutki sweter dla siebie, jakiego na próżno szukać w sklepach.

Teraz to moja codzienność i do tego też chciałabym Cię zachęcić w moim kursie dziergania tych mini-rękawiczek.

Podaruj sobie chwilę spokoju i wydziergaj wspomnienia w kursie dziergania mini rękawiczek na drutach

A jeśli jeszcze zastanawiasz się co włożyć do kalendarza adwentowego, żeby nie były to same słodycze, mnóstwo prezentów i jak nie zajechać się mnóstwem przedświątecznych aktywności - znajdziesz tam też specjalny bonus, w którym opowiadam o moim podejściu i daję konkretne wskazówki z moich ostatnich 10 lat.

 

Kopę lat! Czy ktoś się tego spodziewał, że w pewien grudniowy poranek 2021 zobaczy nowy wpis na tym blogu zapadłym od dawna w sen zimowy? Ja nie, przynajmniej do niedawna. Przyznaję, że moje myśli wracały tu nie raz i miałam czasami takie zrywy, że spisywałam w notesie pomysły na posty, które koniecznie muszę kiedyś zrealizować. I długo na tych listach spisanych długopisem się kończyło. Ale nadszedł grudzień, "magia Świąt", jak mówią ;) I jest to bez wątpienia czas wzmożonej kreatywności, jak chyba nigdy w całym roku. Ci, którzy nie pieką nigdy - nagle bawią się w hurtową produkcję pierników; ci, którzy na co dzień nie zajmują się robótkami ręcznymi - szukają inspiracji na proste świąteczne dekoracje; a ci, którzy - wręcz przeciwnie - tworzą coś ciągle i mają już taką ilość ozdób świątecznych, że mogliby obdzielić nimi kilka domów - i tak zrobią z tym roku jeszcze COŚ NOWEGO. Zgadnijcie do której grupy należę? ;) Z myślą zarówno o tych twórczych niespokojnych duchach, jak i nieśmiałych debiutantach na polu własnoręcznie robionych dekoracji stworzyłam we współpracy z Allegro propozycje świątecznych ozdób do Waszych domów (i ogrodów). I przy tej okazji doszłam do wniosku, że to jest idealny czas na blogowy come back w imię zainspirowania Was do twórczego działania.

I najprawdopodobniej ostatnia w blogosferze, czym się wcale, a wcale nie przejmuję. Powiedziałabym wręcz, że to prawie moja tradycja, bo pięć lat temu zaczynałam bloga od wpisu z dekoracjami świątecznymi pod koniec stycznia (sic!). I choć dużo się zmieniło przez te lata i teraz już wiem, że mało kogo obecnie interesują choinki czy pierniki, uparłam się, żeby ten wpis jednak opublikować. Lepiej późno niż wcale, bo... to najprawdopodobniej ostatnie świąteczne dekoracje w tym mieszkaniu ever!

"Mamo, no powiedz w końcu dla kogo te rękawiczki! Jak nie dla mnie ani Franka to może dla Antka? Albo Tymka?"

Kwestia rękawiczek, które dziergałam dzielnie od ponad miesiąca pozostawała dla chłopców zagadką aż do wczorajszego dnia. Nie powiem - szalone to było przedsięwzięcie, zwłaszcza dla kogoś kto na drutach robi raptem od dwóch miesięcy i na koncie ma zaledwie dwie czapki. Ale jak widać irracjonalne pomysły czasem okazują się tymi najlepszymi, a efekt końcowy może dodać +100 do wiary w siebie i swoje możliwości.

Strasznie nie lubię tego powiedzenia "Święta, święta i po świętach". Dla mnie ciągle nie jest PO Świętach - jeszcze się nimi nie nacieszyliśmy, nie naśpiewaliśmy się jeszcze kolęd, a choinki na pewno jeszcze długo wynosić nie będziemy. Dlatego choć część zdjęć do dzisiejszego posta powstało jeszcze przed Świętami i miało pokazywać jedną z moich proponowanych świątecznych aranżacji stołu, pokażę Wam je dzisiaj, bo dla mnie są ciągle jak najbardziej aktualne i najbliższe temu, jak nasz stół wyglądał w Święta i jak będzie na przykład na nasze już tradycyjne coroczne kolędowanie z rodziną i przyjaciółmi.

Uważaj co piszesz na blogu, bo to może się spełnić. 

Po świątecznym stole w odsłonie naturalnej i vintage przyszedł czas na zwrot ku tradycyjnej czerwieni i bieli. W moim rodzinnym domu jakoś nigdy Święta nie kojarzyły mi się z tym kolorem, więc kiedy pięć lat temu po raz pierwszy dekorowałam nasze mieszkanie, z wielkim entuzjazmem szyłam i kupowałam czerwone ozdoby, poszewki na poduszki i kubki. Na co dzień w naszych wnętrzach panują raczej niebieskości, turkusy, mięta, jasnożółte akcenty i trochę kolorowych drobiazgów, ale te w czerwonym kolorze można by policzyć na palcach jednej ręki (nie licząc pokoju chłopców i ich remizy z całkiem sporą kolekcją czerwonych wozów strażackich). I to właśnie przez tą nikłą nieobecność czerwieni na co dzień, tak chętnie po nią sięgam w okresie świątecznym. W tym roku  nie będzie jednak królowała, ale cieszyła oko w detalach. 

Zapytałam o nie głównie z myślą o zdjęciach. Nawet nie wiedziałam czy są jeszcze na strychu u babci i nie pamiętałam jak wyglądają.

Znalazły się, wszystkie wspomnienia z dzieciństwa wróciły, a ja już wiem, że nie pozwolę im spędzić kolejnych Świąt w zamknięciu.

 

Gdybym robiła Wigilię u siebie, miałabym nie lada problem. Nie myślę tu nawet o kwestii przygotowania tej tradycyjnej mnogości potraw, bo ogarnięcie tego to dla mnie nadal wielka zagadka (Babciu, jesteś wielka!). Przypuśćmy jednak, że jakimś magicznym sposobem wszystkie wigilijne dania byłyby zrobione, a mnie zostałby dylemat pod tytułem: jak nakryć stół? Banał, wiem. Ale dla zbzikowanej estetki jak ja, to sprawa dość dużej wagi, której nie mogłabym zostawić przypadkowi (W końcu dekorowanie przyjęć to mój konik). A gdy jeszcze mówimy o najbardziej uroczystej kolacji w roku...

Przyszła już moda na slow food, slow fashion i slow-coś-tam-jeszcze, a ja Wam mówię, że Adwent to idealny czas na slow business (a przede wszystkim na slow life).


Wszyscy będą mówić Wam odwrotnie: że szczyt sezonu zakupowego, że najwięcej klientów, że to głupota nie korzystać. Że można ten jeden miesiąc spiąć się i siedzieć po nocach, byle wyrobić normę za pół roku i wyciągnąć teraz ile się da z tego swojego biznesu.
Prawda? No prawda, ale...

Nie żebym się chwaliła, ale ten śnieg za oknem to chyba moja zasługa.*
Ale od początku...

 
Prawie, bo ten najprostszy zrobiłam trzy lata temu i podobał mi się tak bardzo w swej prostocie, że służył nam też podczas kolejnego Adwentu. W zeszłym roku były długie świece włożone do czterech różnych butelek z niebieskiego szkła, a teraz znowu wróciłam do tego pierwszego pomysłu. Wykorzystałam inne kubeczki, które na co dzień służą nam do picia (cóż, będziemy się musieli bez nich jakoś obyć te cztery tygodnie). A ponieważ duże świece wydawały się w nich trochę "gołe", dorobiłam im w bardzo prosty sposób cyferki z brzozowej kory.