Ło matko! Co to było za wyzwanie! I nie - nie mam na myśli nagrywania filmiku, w którym mówię przez pięć minut (a od takiej strony mnie tu możesz jeszcze nie znać). Przyznaję, jako rasowa introwertyczka zdecydowanie wolę chować się za zdjęciami i słowem pisanym jak pod ciepłym kocykiem niż wychodzić do świata.

Nie było to też znalezienie i wybranie zdjęć odnowionych mebli spośród czeluści folderów z datami 2013-2023. Choć było to trudne. Na ile fajnych zdjęć dzieci ja się tam natknęłam! Szkoda, że czas w moich albumach z wywołanymi zdjęciami rodzinnymi zatrzymał się na roku 2016.

Największym wyzwaniem był wybór TYLKO pięciu mebli! Temat odnawiania mebli i tego, co można zrobić z pozornych "brzydali" należy u mnie do kategorii "nie-lubię-dużo-mówić-ale-o-tym-mogłabym-przegadać-całą-noc". Nagięłam więc trochę zasady i zamiast pięciu SZTUK mebli umieściłam  w filmie pięć KATEGORII mebli. 

 Jakich? Dlaczego akurat w kolorze?

O tym wszystkim opowiadam w tym 5-minutowym filmiku, do którego darmowy dostęp możesz odebrać klikając TUTAJ. 

Podając swój adres e-mail jednocześnie wpisujesz się na mój twórczy newsletter, który od niedawna wysyłam co kilka tygodni. Nawet kiedy na blogu cisza, w taki sposób możemy być w kontakcie.

 Kliknij TUTAJ, żeby dołączyć do kursu online Nowe życie starego mebla.

 Kliknij TUTAJ, żeby dołączyć do kursu online Nowe życie starego mebla.

 

Jeśli jesteś zainteresowana kolejnymi grupowymi edycjami kursu, zapisz się na listę oczekujących - kliknij TUTAJ i wypełnij formularz

Jedni lubią spacery po galeriach handlowych w poszukiwaniu nowych fatałaszków, inni chodzą do lasu na grzyby, a ja dla rozrywki lubię czasem poprzeglądać sobie asortyment wnętrzarskich sklepów internetowych. Ot, taki bzik. A że ostatnio "siedzę" dużo w tematyce pokoi dziecięcych, a może nawet bardziej pokoi dzieci szkolnych - takiej już prawie młodzieży - to mam wrażenie, że w głowie (i w pamięci telefonu) mam już całą jedną szufladkę zapełnioną przeróżnymi biurkami, organizerami i innymi tematycznymi drobiazgami. I pewnie nadal jak najęta kolekcjonowałabym w telefonie screeny ze sklepów, gdyby nie zaproszenie do współpracy od FAVI. FAVI, wbrew temu co może Wam się kojarzyć (przyznaję, sama tak miałam), nie jest sklepem internetowym, ale wyszukiwarką, która w jednym miejscu przeszukuje asortyment wielu, wielu sklepów według wybranej kategorii (np. biuro) czy hasła. I co  z tego? - zapytacie pewnie. Ano to, że w jednym miejscu macie od razu przegląd zdjęć produktów wraz z cenami i dostępnością oraz to, co mnie ZNACZNIE ułatwiło pracę - po założeniu konta można dodawać produkty do ulubionych i tym sposobem gromadzić je łatwo w jednym miejscu przypisanym do konta. Słowem - koniec z setkami screenów w pamięci telefonu albo dziesiątkami pootwieranych zakładek w przeglądarce (taa to też mój przypadek). Taką kolekcję ulubionych można udostępnić, podając do niej po prostu linka. Możecie zobaczyć jak to wygląda na przykładzie mojej kolekcji mebli i dodatków do pokoju ucznia (lub równie dobrze... biura).

Przyznaję, że zapędziłam się w przeczesywaniu podstron FAVI na tyle, że przystanęłam dopiero na 300 zapisanych meblach i dodatkach. Ograniczyłam tą ilość jednak mocno i wykorzystując wyłącznie produkty znalezione na FAVI stworzyłam dwa moodboardy pokojów - uczennicy i ucznia - które mają potencjał na rośnięcie razem z dziećmi na tyle, że niejeden dorosły chętnie widziałby się w takim domowym biurze (tak, mówię tu o sobie). Wybrałam tu takie meble, które same w sobie mogą niektórym wydawać się zbyt dojrzałe dla dziecka, ale już w towarzystwie dobrze dobranych kolorowych plakatów, zabawek czy na tle wzorzystej tapety ich odbiór będzie zupełnie inny. I co ważne - po kilku latach nie stracą na funkcjonalności ani nikt z nich nagle nie wyrośnie jak ze zbyt krótkiego dziecięcego łóżka. Wszystkie zaprezentowane tu meble i dodatki - zarówno z ciepłego, pełnego drewna i radosnych żółto-różowo-bordowych odcieni pokoju uczennicy, jak i bardziej industrialnego, dobrze zorganizowanego pokoju ucznia - znajdziecie wraz z wszystkimi odnośnikami do sklepów w mojej kolekcji TUTAJ. 

Wpis powstał w ramach współpracy reklamowej z FAVI.

Kontynuując serię wpisów pt. "o co pytacie najczęściej", dzisiaj pochylimy się (dosłownie!) nad podłogą. W naszym domu mamy dwa rodzaje drewnianej podłogi - na parterze deskę jesionową, a na poddaszu - litą sosnę skandynawską, którą różnymi zrządzeniami losu wykańczaliśmy i olejowaliśmy samodzielnie. Nie taki był plan, ale kto budował lub wykańczał dom czy mieszkanie, ten dobrze wie, że one nierzadko mają się nijak do planów czy terminarzy panów fachowców. Ale jako, że od lat urządzam swoje wnętrza w nurcie "zrób-to-sam", rozwiązanie tego problemu nie mogło być inne jak po prostu... zrobić-to-samej. Okazało się, że olejowanie podłogi to robota, którą jak najbardziej da się zrobić samodzielnie bez doświadczonej ekipy parkieciarzy. Trzy lata temu zajęłam się tym po raz pierwszy, a teraz - przy okazji wykańczania naszego ostatniego pokoju, zrobiłam to znowu tymi samymi sprawdzonymi produktami marki Osmo. W ramach współpracy z marką opowiem dokładnie krok po kroku jak do tego tematu podejść.

Olejowanie podłogi

Etap 1 - szlifowanie

Pierwszy, bardzo ważny krok to porządne oszlifowanie połogi. Cytując pana konsultanta Osmo: "dobre szlifowanie to 60% sukcesu". Głównie chodzi o to, żeby podłoga była dokładnie i równomiernie wyszlifowana, bo wszelkie ryski itp. nie tylko się nie "zgubią" pod olejem, ale może je jeszcze bardziej podkreślić.

Nasza podłoga to surowa lita sosna skandynawska. Potrzebowała czyszczenia i szlifowania po kilku latach w pokoju, który uchodził za warsztat i pracownię do malowania mebli. Wykonaliśmy to sami wypożyczoną szlifierko-polerką oraz szlifierką oscylacyjną. Nie oszukujmy się, jeśli robimy to sami, to jest to najbardziej czasochłonny etap w całym procesie olejowania podłogi.

Ważne jest dokładne szlifowanie papierem ściernym o następującej gradacji:

- najpierw 100

- potem 120 (na czym można poprzestać, ale wtedy drewno "wypije" więcej oleju)

- na końcu 150 lub 180

Etap 2 - wybarwienie podłogi

Jest to etap opcjonalny w zależności od efektu, jaki chce się osiągnąć. Ja od początku miałam dość konkretną wizję tego, jaką podłogę chcę w moim domu - jasną, delikatnie bieloną jak w skandynawskich domach. Dlatego też uparłam się na długie na 4,5 m sękatych sosnowych deskach, co nie każdemu może się podobać, ale dla mnie było to spełnienie wnętrzarskich marzeń. 

Sposobów na bielenie drewnianej podłogi jest kilka, nawet biorąc pod uwagę wyłącznie opcje oferowane przez Osmo. Po konsultacjach telefonicznych i poznaniu specyfiki kilku produktów, zdecydowałam się na biały wosk dekoracyjny, który miał za zadanie zabarwić drewno na biało. Samych wosków w kolorze białym jest kilka, więc po przetestowaniu kilku próbek na sosnowej deseczce zdecydowałam się na intensywny Wosk Dekoracyjny 3188 Śnieg.

Po dokładnym wymieszaniu, wosk nakłada się za pomocą np. wałka z mikrofibry (i to rozwiązanie bardzo polecam), pędzla lub bawełnianej ściereczki. Najlepiej robić to partiami i po nałożeniu wosku na część podłogi, po 5-10 minutach, kiedy drewno już się "napije", należy wetrzeć wosk (a raczej zetrzeć jego nadmiar). I tu nowością było dla mnie wykorzystanie takich narzędzi jak włóknina do aplikacji, którą przyczepia się na rzep do bardzo wygodnej rączki do pada Trudno nawet porównywać to z rozcieraniem wosku bawełnianymi ściereczkami, jak robiłam to poprzednio. Zarówno pod względem wygody, szybkości, jak i ilości włożonej energii. 

Po zakończeniu aplikacji trzeba dokładnie umyć narzędzia z resztek wosku. Można to zrobić zwykłym rozpuszczalnikiem, ale jeśli ktoś nie jest fanem jego zapachu unoszącego się w domu, polecam środek Osmo do czyszczenia narzędzi nr 8000, który jest na bazie rozpuszczalników, ale jest całkiem bezwonny.

Po nałożeniu i wtarciu wosku, podłoga ma transparentny biały kolor. Może się wydawać bardzo bielona, ale wosk twardy olejny, który nakłada się na wierzch, jeszcze ją przyciemni.

Etap barwienia podłogi jest dość czasochłonny, za to potem jest już z górki. Po wyschnięciu warstwy wosku dekoracyjnego (zazwyczaj na drugi dzień), przychodzi czas na nałożenie olejowosku, który tworzy wytrzymałą powłokę nawierzchniową.

Etap 3 - nakładanie wosku twardego olejnego

Po raz kolejny do wykończenia podłogi wybrałam bezbarwny i matowy Wosk Twardy Olejny 3062 (mamy nim pokryte wszystkie drewniane podłogi, a także schody w naszym domu). Tym razem aplikacja jest bardzo prosta i szybka, bo używam dużego wałka z mikrofibry na teleskopowym drążku. To, na co koniecznie trzeba zwrócić uwagę to porządne wymieszanie oleju oraz nakładanie go cienkimi warstwami dobrze odciśniętym z oleju, "półsuchym" wałkiem. To sprawi, że w żadnym miejscu podłogi nie zrobią się zacieki z nadmiaru wosku. Pokryta woskiem twardym olejnym podłoga wygląda na mokrą i jeśli gdzieś widać prześwity i nierównomierne nałożenie warstwy, trzeba w tym miejscu poprawić aplikację wałkiem.

Po dokładnym wyschnięciu (na drugi dzień) można nałożyć kolejną warstwę olejowosku lub poprzestać na jednej warstwie i po dwóch tygodniach nałożyć jedynie środek do czyszczenia i pielęgnacji wosku nr 3087.

Ważne jest, aby pamiętać, że przez dwa tygodnie po aplikacji wosk twardy olejny się utwardza, dlatego lepiej wstrzymać się z wnoszeniem mebli czy bardziej intensywnym użytkowaniem podłogi. 

Olejowana podłoga w praktyce - moje spostrzeżenia po 3 latach użytkowania

Dobrze - powiecie - ale co dalej? Czy olejowaną podłogę faktycznie co rok trzeba na nowo olejować? Co z jej odpornością na wilgoć czy plamy? Dlaczego wybrałam olejowosk a nie np. lakier?

Ustalmy jedno - produkty Osmo, którymi mamy pokryte podłogi w całym domu (jesionowa pokryta fabrycznie Osmo, sosnowa olejowana przez nas samodzielnie) to nie są tradycyjne oleje do podłóg. Stąd też te podłogi to nie są zwykłe olejowane podłogi, na których temat krążą opowieści o pracochłonnym corocznym olejowaniu. Jak sama nazwa wskazuje, to olejowosk, który łączy działanie oleju (wzmacnia drewno od wewnątrz) z woskiem, który tworzy na zewnątrz bardzo naturalną w odbiorze wytrzymałą powłokę ochronną. Gdybym miała stworzyć jakiś slogan reklamowy, to brzmiałby mniej więcej tak: "moc lakieru w naturalnym oleju". 

Nie piszę tego tylko na świeżo po zaolejowaniu jednego pokoju, ale po trzech latach życia pięcioosobową rodziną w domu z takimi podłogami. Nawet w kuchni! (tak, wiele osób łapie się za głowę i nie może tego zrozumieć). Powiem Wam szczerze - przez cały ten czas nie olejowaliśmy tej podłogi ani raz. Jedyne co robimy to co jakiś czas myjemy parter za pomocą spray mopa specjalnym środkiem do podłóg Wisch-Fix (to koncentrat, więc jest bardzo wydajny). Podłoga jest jednocześnie czyszczona z brudu i nawilżana olejami zawartymi w tym środku, więc działa to jako jej konserwacja. Dopiero teraz, po trzech latach widzę kilka miejsc, którym przydałoby się już odświeżenie (to miejsca pod stołem bardziej zużyte od przesuwania krzeseł). W przypadku olejowosków, do renowacji można podejść miejscowo i tylko tam zaaplikować któryś ze środków do tego przeznaczonych. 

Co z plamami? Mam anegdotę, o której piszę wszystkim, którzy właśnie o plamy pytają. Kilka miesięcy po przeprowadzce stłukłam w kuchni całą butelkę koncentratu barszczu czerwonego i wylałam prosto na naszą nowiutką bieloną drewnianą podłogę w kuchni. Czerwona plama była imponująca, moje przerażenie również! Ale zadziałałam szybko i wytarłam wszystko, po czym nie został najmniejszy nawet ślad. Naprawdę. 

Zdaję sobie sprawę, że to wszystko może brzmieć jak peany na cześć marki, z którą współpracuję, ale im dłużej myślę, tym z coraz większym przekonaniem dochodzę do wniosku, że naprawdę nie mam się do czego przyczepić. Nie jestem w tym odosobniona. Po raz pierwszy tak entuzjastyczne głosy usłyszeliśmy w co najmniej kilku salonach podłóg, kiedy poszukiwaliśmy podłogi do naszego domu. Potem podobnie wypowiadali się nasi stolarze od schodów, którzy mieli w swojej pracy porównanie olejowosków Osmo z lakierami do podłóg. Dla mnie olejowoski wygrywają z lakierem pod kilkoma względami. Po pierwsze - bardzo naturalnym efektem wykończenia, gdzie to drewno po prostu przyjemnie czuć pod stopami, a po drugie - łatwością miejscowej renowacji, co w przypadku lakieru nie jest możliwe, bo wymaga całościowego cyklinowania czy szlifowania.

Jeśli lubisz samodzielne działania w swoich wnętrzach i pracę z drewnem - może chciałabyś zacząć odnawiać meble? Po to, żeby urządzać swój dom PO SWOJEMU!

 Kliknij TUTAJ, żeby dołączyć do kursu online Nowe życie starego mebla.